Tweemaal NEE - I: De Génestet. II: Van Kooten & De Bie

 




I

Pieter Augustus de Génestet

(1829-1861)



NEEN


Gelukkig hij en vrij en vroed

Die neen durft zeggen, neen,

Dat bondig woord, vol mannenmoed,

Tot iedereen.


Neen tot zijn kind, zijn vriend, zijn vorst,

En tot de schare – neen!

Uit hooge niet, maar vrome borst,

Neen – schoon alléén.


Neen, voor den naam, den roem, de macht,

De top der blinkende eer,

En waar Fortuin hem lokt en lacht:

Ik biede u meer!


Neen, in ’t beslissend uur van ’t lot,

Als ’t machtig geestenkoor

Des wijzen kloekheid vaak bespot

En brengt van ’t spoor.


Neen, tot den Booze, in lichtgewaad!

Die ’t edel hart verleidt;

Den Booze – met het zacht gelaat,

Dat bidt of schreit.


Neen, tot zich-zelf, zijn slingrend hart,

Vol gloed of teederheên,

Neen – met een traan van spijt, van smart,

Maar nochtans neen.


Gelukkig, op de gladde paên

Des levens, die ’t vermag;

Die man zal recht en veilig gaan,

En eischt ontzag.


Ons ja volgt menig lang berouw,

Te lang, te wreed, te spaê…

Voor ’t onbedachte woord der trouw

Is geen genaê.


Ons laf, roekloos ja baart pijn,

Bezwaart, verstrikt, voert meê…

Ons neen wekt haat, kost moeite en strijd

Doch baart ons vreê.


Verkiest gij rust, voor schande en schaê,

Bij ’t wisslend levenslot,

Zeg meestal neen, maar zelden ja,

Tenzij – tot God!


Volgt Hem, die tranen en gebeên,

Weêrstond op harden toon,

En neen sprak tot zijn vriend – en neen

Voor ’s werelds troon!



Bron: P. A. de Génestet, Complete gedichten, Achtste druk, (36-39e duizendtal), Met twee portretten, Inleiding en aanteekeningen door H. L. Oort, Amsterdam, Nederlandsche Bibliotheek, uitgegeven door de Maatschappij voor goede en goedkoope lectuur, z.j., p. 213-214.



II 

Kees van Kooten (* 1941)

en

Wim de Bie (1939-2023)

 

 

DE NEE-REGGAE


Nee, nee, nee, zeg ’ns nee

Hardop nee valt niet mee

Want je bent gewend ja te knikken

En gedwee je nee in te slikken

Zeg ’ns nee

Ik doe niet mee


Draai er niet omheen
Zeg geen ja maar nee
Spreek je duidelijk uit


Allerhande vragen
Die uit luxe hinderlagen
Op je af worden gevuurd
Kijk uit


Waar de buis van bol staat
Het familieblad mee vol staat
Dat je daar niet door op hol slaat
Spring ’r uit


Nee, nee, nee, zeg ’ns nee
Hardop nee, valt niet mee
Want je bent gewend ja te knikken
En gedwee je nee in te slikken
Zeg ’ns nee
Ik doe niet mee


Draai er niet omheen
Zeg geen ja maar nee
Spreek je duidelijk uit


Wat ze van je willen
Met hun loze modegrillen
’t Is toch om je begillen
Wees geen oen


Waarom zou je slank zijn
Of afhankelijk van een bank zijn
Waarom moet er altijd drank zijn
Gewoon niet doen


Nee, nee, nee, zeg ’ns nee
Hardop nee, valt niet mee
Want je bent gewend ja te knikken
En gedwee je nee in te slikken
Zeg ’ns nee
Ik doe niet mee

Draai er niet omheen
Zeg geen ja maar nee
Spreek je duidelijk uit


Sauna’s en solaria
Pillen en prullaria
We zeggen veel te makkelijk ja


Nee kost dubbel denken
Maar kan meer voldoening schenken
Laat de media maar wenken
Aap niet na!


Nee, nee, nee, zeg ’ns nee
Hardop nee, valt niet mee
Want je bent gewend ja te knikken
En gedwee je nee in te slikken
Zeg ’ns nee
Ik doe niet mee

 

Bron: De tweede langspeelplaat van het Simplisties Verbond, 1976.




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Jos Augustus, Schrijven over kunst

  Schrijven over kunst is hachelijk. Bij kunstobjecten gaat het vooral  om waarnemen . Wie over kunst schrijft heeft eigenlijk al de eenheid verbroken die de waarnemer met het door hem waargenome ne , het kunstobject, verenigt. Neem de schilder. Vaak wordt aangenomen dat hij iets ‘maakt’, iets ‘produceert’,  wat daarna ‘het schilderij’ heet. Maar vóór hij begint is hij al een waarnemer. Ziet hij het landschap – bomen, struiken, een schu urtje, een mengeling va n licht en scha duw – dan ‘kijkt’ hij niet zoals de natuurbeschermer, klimaatactivist of projectontwikkelaar: hij ziet de wisselwerking tussen de dingen zelf . Je kunt zeggen: hij laat zich door de dingen bekijken. Dit heel langzaam plaatsvindende proces gebeurt zowel tussen de dingen daarginds in het landschap als in de ogen en het lijf van de schilder. De natuurlijkheid, lichamelijkheid of zelfs ondoordringbaarheid van de dingen herhaalt zich in die van de schilder, die niets anders doet dan...
Meer lezen

Fukushima, technocratie en een beetje filosofie

Afbeelding
  Enkele overwegingen bij Retour à Tomioka : Une histoire de Laurent Galandon, Dessin Michaël Crouzat, Couleur Andrès Garrido Martin et Clara Pati ño Bueno , Éditions Jungle, 2024. 1 Alvorens dit beeldverhaal te laten beginnen brengen de makers ervan hun lezer/tjes op de hoogte van de barre feiten. ‘Op 11 maart 2011 vindt er een geweldige onderzeese aardbeving plaats over de volle lengte van Japan, die een verwoestende tsunami teweegbrengt langs bijna 600 km kustlijn. Deze natuurramp veroorzaakt weer een andere waar, ditmaal, de mens de hand in heeft: het falen van het koelsysteem van de kerncentrale van Fukushima. Dit falen brengt meerdere explosies met zich mee alsmede de massieve uitstoting van schadelijke radioactieve stoffen. Een deel van de bevolking van de prefectuur van Fukushima wordt dan geëvacueerd. De gevolgen van deze dramatische gebeurtenissen zijn vandaag de dag nog steeds talrijk.’ ‘ Le 11 mars 2011, un violent séisme sous-mar...
Meer lezen