James Fenimore Cooper (1789-1851), Aan een Vriend - To a Friend

  

 

Aan een Vriend

Jouw stem, zo teder als het licht

Die beeft bij avondstond –

Jouw haar, dat duizend vonken dicht,

Weeft voor- en achtergrond –

Jouw pronk in haar diversiteit

Wekt angst én warrigheid.

Jouw ogen, bergend stille pret

Als diepe meren, spatten vuur –

Mijn blik durft ze niet kruisen of maar net,

Mijn wens mocht zijn obscuur,

Dat jíj ’t geheim dan maar ontwaart

Tenzij ook dat mij weer bezwaart.

Hard is de wereld die niet geeft

Aan elke liefd’ een plaats;

Hard is de macht die zegt: ‘jij leeft

Jouw leven buitengaats’ –

Hard, hard, te missen, lief, jouw sier,

Mijn ster en mijn religie hier!

To a Friend

Thy voice, as tender as the light

That shivers low at eve –

Thy hair, where myriad flashes bright

Do in and outward weave –

Thy charms in their diversity

Half frighten and astonish me.

Thine eyes, that hold a mirth subdued

Like deep pools scattering fire –

Mine dare not meet them in their mood,

For fear of my desire,

Lest thou that secret do descry

Which evermore I must deny.

Hard is the world that does not give

To every love a place;

Hard is the power that bids us live

A life bereft of grace –

Hard, hard to lose thy figure, dear,

My star and my religion here!

Bron: The Penguin Book of Homosexual Verse, Edited by Stephen Coote,

Middlesex etc., Penguin Books, 1983, p. 194.