Joseph von Eichendorff (1788-1857), In wilde wisseling... - In wildem Wechsel...
Joseph von Eichendorff, 1841
In wilde wisseling voert het vlucht’ge leven.
Bang drijft de schipper op de vliedende golven,
Door blik op land en mensen haast bedolven,
Ergens toch moet het volle zeil naar streven.
In scheem’ring al ziet hij zijn thuis vervagen,
Cypressen uit vergeten bloemengolven;
Herwaarts glimt iets nog lief als regenbogen;
Hij staat alléén – en kan slechts hunk’rend klagen,
Niets blijft, maar uit herinnerde zoete smarten,
Daar wil verwelkte tijd zich weer herstellen.
Al zijn fijne momenten lang verstreken:
Toch rust hun stille beeld in mijmerharten
Lentes gelijk, door toverglans bestreken,
Om fris heel ’t leven door te vergezellen.
In wildem Wechsel treibt das flüchtige Leben.
Bang schwebt der Schiffer auf den fliehenden Wogen,
Vorüber Land und Menschen fortgezogen,
Es muß wohin die vollen Segel streben.
In Dämmrung sieht er noch die Heimat ragen,
Cypressen aus vergeßnen Blumenwogen;
Herüber schimmert’s hold wie Regenbogen;
Er steht allein – und kann nur sehnend klagen,
Nichts weilt, doch aus der Erinnerung süßen Schmerzen,
Da blühen wieder die verklungnen Zeiten;
Ob auch die lieben Stunden längst vergangen,
Ruht doch ihr stilles Bild in träum’nden Herzen
Frühlingen gleich von Zauberschein umfangen,
Freundlich durchs ganze Leben zu geleiten.
Reacties
Een reactie posten